سنسورهای نوری پایش سلامت، از کاربردیترین ابزارها در ساعتهای ورزشی و هوشمند امروزی هستند. این سنسورها با استفاده از فناوری فت Plethysmography (PPG) و تابش نور به عروق خونی زیر پوست، تغییرات حجمی خون و میزان جذب نور را برای محاسبه دو فاکتور حیاتی یعنی ضربان قلب و درصد اکسیژن اشباع خون (SpO2) اندازهگیری میکنند.
۱. سنسور اپتیکال ضربان قلب (Heart Rate Monitor)
این سنسور از نورهای سبز LED استفاده میکند زیرا هموگلوبین خون نور سبز را به خوبی جذب میکند.
روش کار: با هر ضربان قلب، جریان خون در مچ دست افزایش یافته و جذب نور سبز بیشتر میشود. ساعت با تحلیل فواصل بین این افت و خیزهای نوری، تعداد ضربان قلب در دقیقه (BPM) را محاسبه میکند.
نکات دقت: برای ثبت دقیقترین دادهها، ساعت باید کاملاً روی مچ محکم باشد (نه آنقدر تنگ که مانع جریان خون شود و نه آنقدر گشاد که نور محیط وارد سنسور شود). در تمرینات اینتروال شدید با تغییرات سریع ضربان، سنسورهای مچی ممکن است کمی تاخیر داشته باشند؛ در این شرایط بندهای سینه (Chest Strap) دقت بالاتری ارائه میدهند.
۲. سنسور سنجش اکسیژن خون (SpO2 Sensor)
این سنسور از ترکیب نور قرمز و فروسرخ (Infrared) استفاده میکند.
روش کار: هموگلوبین دارای اکسیژن، نور فروسرخ بیشتری را جذب میکند، در حالی که هموگلوبین بدون اکسیژن، نور قرمز بیشتری را جذب مینماید. ساعت با مقایسه نسبت جذب این دو نور، درصد اکسیژن خون را تخمین میزند.
کاربرد در ورزش و سلامتی: این ویژگی برای کوهنوردان و ورزشکارانی که در ارتفاعات فعالیت میکنند بسیار حیاتی است تا از هیپوکسی (افت اکسیژن خون) جلوگیری کنند. همچنین تحلیل آن در طول خواب، به تشخیص اختلالاتی مانند آپنه خواب کمک میکند.